Dwór Michał Zyndram-Kościałkowski wybudował tu około 1820 roku reprezentacyjną siedzibę, zwaną pałacem. Sprowadził architekta z Włoch, rzemieślnicy też byli ściągani z zagranicy. Dom był drewniany, wzniesiony na kamiennej podmurówce, na planie prostokąta z dwoma skrzydłami w kierunku ogrodu, piętnastoosiowy. Centralne wejście stanowił czterkolumnowy portyk w wielkim porządku na trzech centralnych osiach domu, w tym miejscu piętrowego. Toskańskie kolumny dźwigały belkowanie i trójkątny szczyt otoczony wyraźnym, profilowanym gzymsem. Parterowa część była przykryta gładkim, gontowym, trójspadowym dachem, a część piętrowa – dwuspadowym. Wszystkich pomieszczeń było we dworze 22, w tym 9 różnej wielkości salonów i saloników. W domu nie było kominków, ogrzewano go za pomocą białych kaflowych pieców.
Poza domem mieszkalnym w zespole dworskim stało wiele budynków gospodarczych, w tym parterowa, jedenastoosiowa oficyna ze środkowym trójosiowym ryzalitem z trójkątnym szczytem. W pobliżu domu stała też kwadratowa lodownia przykryta dachem namiotowym.