Lenalidomid () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, analog talidomidu, o działaniu immunomodulującym i przeciwnowotworowym, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz .
Mechanizm działania Lenalidomid wiąże się bezpośrednio do , który jest częścią składową w kompleksu E3 (CRL4CRBN), który zawiera (), 4 (CUL4) oraz (Roc1). W obecności lenalidomidu cereblon wiąże białka substratowe (Ikaros) i (Aiolos), które są czynnikami transkrypcyjnymi w komórkach limfatycznych. Prowadzi to do ich ubikwitynacji i następnie degradacji, co skutkuje cytotoksycznością i działaniem immunomodulacyjnym.
Zastosowanie Unia Europejska noworozpoznany szpiczak mnogi u pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia) szpiczak mnogi nie kwalifikujący się do autologicznego przeszczepu komórek macierzystych u pacjentów uprzednio nieleczonych (leczenie skojarzone) szpiczak mnogi u pacjentów uprzednio leczonych co najmniej jednym schematem leczenia (leczenie skojarzone z deksametazonem) zespoły mielodysplastyczne z niedokrwistością oporną na leczenie o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanym z izolowaną delecją fragmentu ramienia długiego chromosomu 5, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe nawracający lub oporny na leczenie chłoniak z komórek płaszcza