Jej ciało nie było jedynie ruchomą rzeźbą czy żywym kolażem, ale także formą dadaistycznej sztuki performansu oraz aktywizmu.
Niewiele dzieł sztuki jej autorstwa przetrwało do dzisiaj. Te, które pozostały w kolekcjach, to found objects (ready-made) zatytułowane: Enduring Ornament (1913, najwcześniejsza znana praca baronessy), Earring-Object (ok. 1917–1919), Cathedral (ok. 1918) i Limbswish (ok. 1920). Whitney Museum w Nowym Jorku odkryło baronessę na nowo w 1996 roku wyjawiając na światło dziennej jej kolejny asamblaż Portret Marcela Duchampa (1920–1922).
Nowe badania historyków sztuki wskazują, że niektóre dzieła przypisywane artystom tamtego okresu były, m.in. słynna Fontanna Duchampa, częściowo, a niektóre nawet w całości stworzone zostały przez baronessę. The Philadelphia Museum of Art, w kolekcji którego jest praca God (1917), przypisywana wyłącznie Mortonowi Livingstonowi Schambergowi, podaje obecnie baronessę jako współautorkę. Amelia Jones zasugerowała, że koncepcję i tytuł tego dzieła stworzyła von Freytag-Loringhoven, najprawdopodobniej zostało jednak ono skonstruowane przez nich oboje.