Biografie Baronowa była jedną z „terrorystek-zjaw dzielnicy” – napisała Djuna Barnes w niedokończonej biografii baronessy. W Irrational Modernism: A Neurasthenic History of New York Dada Amelia Jones przedstawia rewizjonistyczną historię dada w Nowym Jorku na podstawie życia i twórczości baronessy. Biografia z 2002 roku Baroness Elsa: Gender, Dada and Everyday Modernity, autorstwa Irene Gammel, przedstawia artystyczną wirtuozerię awangardowej baronessy. Autorka książki bada i przytacza osobiste i artystyczne relacje Elsy z Djuną Barnes, Berenice Abbott i Jane Heap, a także z Marcelem Duchampem, Man Rayem i Williamem Carlosem Williamsem. Pokazuje baronessę przełamującą wszelkie erotyczne granice czy upajającą się anarchistycznym performansem. Biografia przedstawia Elsę taką, jaką widziała ją jej przyjaciółka, Emily Coleman, „nie jako świętą czy szaloną kobietę, ale jako kobietę genialną i samotną”.
W 2013 roku artyści Lily Benson i Cassandra Guan wyreżyserowali eksperymentalny film biograficzny o baronessie The Filmballad of Mamadada, który miał swoją premierę na Międzynarodowym Festiwalu Dokumentalnym w Kopenhadze i został opisany przez „Art Forum” jako „zabawny i chaotyczny eksperyment, który stawia sobie za zadanie powrotu do wielkiej zbiorowej narracji poprzez postqueerowy populizm YouTube’a i crowdsourcingu”.