Był jedną z istotnych postaci rewolucji filipińskiej (1896-1898). Uczestnik Kongresu w Malolos (1898), pamiętany nade wszystko jako osoba odpowiedzialna za ostateczną redakcję przyjętego tam tekstu pierwszej filipińskiej konstytucji (1899). W swojej wersji tego podstawowego aktu prawnego rodzącej się republiki wzorował się na ówczesnych ustawach zasadniczych Hiszpanii, Francji, Belgii, Gwatemali, Nikaragui, Brazylii oraz kilku innych republik latynoamerykańskich. W 1904, już w okresie okupacji amerykańskiej, wszedł w skład komisji mającej za zadanie opracowanie projekt nowego kodeksu karnego.
Autor szeregu publikacji książkowych, nade wszystko o tematyce prawniczej, historycznej i wspomnieniowej. Pozostawił po sobie chociażby Comentarios al código civil y penal, Génesis y desenvolvimiento de los juzgados de paz en Filipinas, El ABC del Ciudadano Filipino (1905) i, generalnie uznawaną za najważniejszą ze swoich prac Mis memorias sobre la revolución filipina (1907). Biograf, poświęcił w tym zakresie odrębne opracowania malarzowi Lorenzo Guerrero oraz propagandyście José Maríi Basie.