Zabudowa rejonu głównego dawnej kopalni Rozbark – zespół budynków: maszynownia szybu Bończyk z 1907 roku, cechownia z 1911 roku, kotłownia z 1915 roku oraz mur oporowy z 1886 roku w Bytomiu-Rozbarku, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.

Historia mały|Maszynownia szybu Bończyk i kopalniana kotłownia, widok z zachodu (2020) Budynki cechowni, maszynowni, kuźni, straży pożarnej, dwa budynki administracyjne oraz budynek dyrekcji powstały na zlecenie spółki Georg von Giesches Erben, która kupiła kopalnię od bankiera Friedmanna w 1890 roku. Były wykorzystywane przez Kopalnię Węgla Kamiennego Rozbark (wcześniej Heinitz), która prowadziła wydobycie od 1877 roku do 2004 roku. Po zakończeniu eksploatacji, zabudowania trafiły do Spółki Restrukturyzacji Kopalń, która zrezygnowała z ochrony obiektów. W efekcie były one niszczone i rozkradane przez zbieraczy złomu. Stalowe wieże szybowe zostały wyburzone na początku XXI wieku. 3 września 2007 roku budynki dawnej cechowni, kotłowni, maszynowni szybu Bończyk, a także mur oporowy wraz z najbliższym otoczeniem zostały wpisane do rejestru zabytków województwa śląskiego.