Cechownia Symetryczny budynek ceglany wzniesiony w systemie bazylikowym na rzucie wydłużonego prostokąta, wzniesiony w stylu neobarokowym bądź historyzującym z elementami neobaroku, dwukondygnacyjny w części wschodniej, z dobudówką od zachodu, wewnątrz trójnawowy. Wejście do budynku znajduje się od wschodu. W jego centrum znajduje się sala zborna z charakterystycznymi oknami, których łuki wznoszą ponad gzyms pozostałej części budynku tworząc falującą linię. Głównym oknom towarzyszą mniejsze okna elipsoidalne. Ściany sali zbornej zostały pokryte białymi i zielonymi glazurowanymi cegłami. W tejże sali znajdował się ołtarz ku czci św. Barbary z obrazem autorstwa berlińskiego malarza E. Grossmanna. Pierwotny projekt zakładał drewniane stropy, które były dopasowane do falującej linii elewacji na zewnątrz budynku. Salę zborną otaczają dużo niższe pomieszczenia biurowe, które nakrywa dach pulpitowy. Na zewnątrz zastosowano kontrastową kolorystykę zielono-czerwoną, a wewnątrz biało-zieloną, na elewacji zakończone geometrycznie lizeny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zabudowa rejonu głównego dawnej kopalni Rozbark · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.