Lucjan Ludwik Mroczkowski (ur. 7 sierpnia 1890 w Mikuszewie, zm. 29 grudnia 1966 w Krotoszynie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 7 sierpnia 1890 w Mikuszewie, w rodzinie Wincentego, nauczyciela i Bronisławy z Wieczorkiewiczów. Po ukończeniu szkoły podstawowej i Seminarium Nauczycielskiego w Kcyni od 1910 pracował jako nauczyciel w Żegrówku, w pow. śmiegielskim. Brał udział w I wojnie światowej, od 6 marca 1916 do 20 grudnia 1918, w stopniu gefrajter służył w armii niemieckiej. W 1917 został ranny.
1 stycznia 1919 wstąpił ochotniczo do Sił Zbrojnych byłego zaboru pruskiego. Od 3 stycznia 1919 uczestniczył w powstaniu wielkopolskim. Dowodził kompanią w składzie Baonu „Wolsztyn”, w walkach o Rakoniewice, Wolsztyn, Kopanicę i Kargową. 12 lutego 1919 został ciężko ranny w walkach pod Kopanicą. Do 12 kwietnia 1919 przebywał w szpitalu w Poznaniu. Następnie pełnił służbę w 7 Pułku Strzelców Wielkopolskich, późniejszym 61 Pułku Piechoty. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1867. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 83 Pułku Piechoty w Kobryniu.