Trzydzieści lat później. Na konferencji i w książce historycy sztuki odnieśli się do nowatorskiej twórczości takich artystek jak: Louise Bourgeois, Eva Hesse, Francesca Woodman, Carrie Mae Weems i Mona Hatoum, w świetle spuścizny trzydziestoletniej historii sztuki feministycznej.
W swoim eseju z 1994 roku Zaczynając od podstaw: początki feministycznej historii sztuki (Starting from Scratch: The Beginnings of Feminist Art History) Nochlin zastanawiała się nad swoim przebudzeniem jako feministki i wpływem na kierunek w jej nauczaniu: W 1969 roku w moim życiu miały miejsce trzy ważne wydarzenia: urodziłam dziecko, zostałam feministką i zorganizowałam pierwsze zajęcia „Kobiety w sztuce” w Vassar College. Linda Nochlin dokonała dekonstrukcji historii sztuki, identyfikując i kwestionując jej założenia metodologiczne. Była orędowniczką „historyków sztuki, którzy badają dzieło bezpośrednio, skupiając się na jego tematyce i kierując się wrażliwością na jego feministycznego ducha”Nochlin L., Representing Women, Thames & Hudson, 1999.