1 czerwca 1921 pełnił służbę w Centralnej Składnicy Uzbrojenia w Krakowie, a jego oddziałem macierzystym był 5 Dywizjon Artylerii Ciężkiej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 309. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie, a od następnego roku do 2 pułku artylerii polowej Legionów w Kielcach. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wadowice. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.

W latach 20. i 30. XX wieku był członkiem zarządu i dyrektorem handlowym Państwowej Fabryki Związków Azotowych w Chorzowie, a później dyrektorem naczelnym Spółki Akcyjnej „Azot” w Jaworznie.

25 kwietnia 1942 został przetransportowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie 27 maja tego roku został rozstrzelany. Symboliczny grób Ludwika Brzezowskiego znajduje się na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC13, rząd 1, nr grobu 48).

Był żonaty z Jozsą Wurditsch de Remy Bercenkowicz.