Józef Sosnowski (ur. 1 lutego 1884 w Bachórzcu, zm. po 1933) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 1 lutego 1884 w Bachórzcu, w ówczesnym powiecie brzozowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa...
Był oficerem rezerwy piechoty cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 10 w Przemyślu. W jego szeregach walczył w czasie I wojny światowej. Na stopień kadeta został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1912, a na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1914. Później został przemianowany na oficera zawodowego i mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 marca 1915.
W listopadzie 1918 zorganizował III batalion 10 Pułku Piechoty i na jego czele walczył z Ukraińcami pod Przemyślem, Chyrowem i Nowym Miastem. Od 21 grudnia pod Lwowem w grupie pułkownika Józefa Sopotnickiego, a później grupie pułkownika Władysława Sikorskiego. 27 grudnia 1918 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918, z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznikaDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 74. i przydzielony do Okręgu Wojskowego PrzemyślDz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 178..