Do tego momentu rząd Portugalii odmawiał współpracy z aliantami, powołując się na swoje prawa do neutralności i plany wysłania 800-osobowych sił z Mozambiku do obrony swojego terytorium w przypadku japońskiej inwazji. Jednak odmowa ta pozostawiła siły aliantów poważnie odsłonięte, dlatego 400-osobowe połączone siły holendersko-australijskie zajęły 17 grudnia Timor Portugalski. W odpowiedzi premier Portugalii António de Oliveira Salazar zaprotestował przed rządami państw alianckich, a gubernator Timoru Portugalskiego ogłosił się więźniem, aby zachować pozory neutralności. Jednak mały garnizon portugalski nie stawiał oporu, a lokalne władze milcząco współpracowały, podczas gdy sama ludność radośnie witała oddziały alianckie. Większość wojsk holenderskich i cała 2/2. samodzielna kompania komandosów została następnie przeniesiona do Timoru Portugalskiego i rozprowadzona w małych oddziałach po całym jego terytorium.
Neutralny Timor Portugalski nie był pierwotnie zaliczany do japońskich celów wojennych, ale po tym, jak okupacja aliancka naruszyła jego neutralność, Japończycy zdecydowali się na inwazję.