Powszechnie uznawany za jednego z ojców współczesnej filipinistyki, obok Wenceslao Retany oraz Epifania de los Santosa. Pomimo swojego ogromnego zainteresowania tym konkretnym zakątkiem Azji, samego archipelagu nigdy nie odwiedził. Przyjaźń z Rizalem uczyniła zeń zażartego krytyka hiszpańskiej polityki kolonialnej, mimo relatywnie poprawnych relacji z samymi władzami hiszpańskimi. Przyniosła mu także trwałe miejsce w pamięci historycznej Filipin. Podczas gdy Austrii jak również w Czechach, na których obecnym terytorium spędził znaczną część życia jest postacią w zasadzie nieznaną, w wyspiarskim, azjatyckim kraju upamiętniony został w spektakularny sposób. Jego imię noszą ulice w wielu miastach tego kraju. W samej tylko stołecznej Manili unieśmiertelniony jako patron ulicy, dystryktu czy stacji kolejowej.