2 października wezwano Serbów do strajku generalnego. Na prośbę Zorana Đinđicia zabezpieczono siedziby niezależnych mediów, które mogły być spacyfikowane przez oddziały policji. Protesty odbywały się między innymi w: Belgradzie, Čačaku i Požarevacu (rodzinnym mieście Miloševicia).
2 października Slobodan Milošević wygłosił orędzie do narodu.
Marsz na stolicę Na 5 października godzinę 15 opozycja wyznaczyła Miloševicowi ostateczny termin ustąpienia ze stanowiska i przyznania się do sfałszowania wyborów. Tego dnia do Belgradu jechały konwoje samochodów osobowych, autobusów i ciężarówek wożących opozycjonistów. Do stolicy jechały też buldożery na platformach, które w razie konieczności miały przełamywać blokady i barykady policji. Grupy zmierzające do Belgradu spotkały się z biernością policji. Około godziny jedenastej pierwsze konwoje wjechały do Belgradu. Celem było przejęcie budynku Parlamentu. Do konwojów dołączyli mieszkańcy Serbii, skandujący Serbia powstała!; przed Parlamentem krzyczano też Już po nim! oraz Slobo, zabij się sam!;