Jeszcze przed powstaniem Towarzystwa Tatrzańskiego prowadził w Tatry wielu znanych badaczy gór i taterników, m.in. Eugeniusza Janotę, Maksymiliana Nowickiego, ks. Józefa Stolarczyka, Walerego Eljasza, Adama Asnyka, Mieczysława i Jana Gwalberta Pawlikowskich, Tytusa i Ludwika Chałubińskich czy Leopolda Świerza. Kiedy Towarzystwo podzieliło przewodników na trzy klasy, Maciej Sieczka został przydzielony od razu do pierwszej, dzięki czemu mógł turystów prowadzić na najtrudniejsze szczyty. Wybudował z drewna podarowanego przez Adama Uznańskiego szałas przy drodze z Kuźnic na Kopę Magury, co uprzystępniło turystom część Tatr Wysokich, poprzez możliwość zorganizowania noclegówWładysław Krygowski, Zarys dziejów polskiej turystyki górskiej, SiT, Warszawa, 1973, s. 55.
Zmarł na skutek ciężkiej choroby. Mogiła przewodnika znajduje się na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem (sektor P-II-61). mały|Grób Macieja Sieczki na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Przejścia Był pierwszym znanym z nazwiska przewodnikiem, który pokazał turyście Wodogrzmoty Mickiewicza (Waleremu Eljaszowi w 1879 r.).