Jej prędkość wynosiła 14,5 węzła.

Statek był w stanie pomieścić ponad 730 pasażerów: trzydziestu ośmiu w kajutach pierwszej klasy, ponad sześciuset w kajutach drugiej klasy oraz dziewięćdziesięciu czterech w kajutach trzeciej klasy.

Historia Okres międzywojenny thumb|Plakat zachęcający do emigracji (rodzin minimum trzyosobowych) do Ameryki Południowej (ze wskazaniem Brazylii). Emigranci stanowili w okresie międzywojennym większość pasażerów „Montevideo Maru” Podobnie jak dwie bliźniacze jednostki został zbudowany w stoczni Mitsubishi Zōsen Kakōki Kaisha w Nagasaki na zamówienie linii żeglugowych Ōsaka Shōsen Kaisha (OSK). Do służby wszedł w 1926 roku.

„Montevideo Maru” i dwa pozostałe motorowce pasażerskie należące do OSK obsługiwały trasy żeglugowe z portów japońskich do Ameryki Południowej. W latach 1926–1941 jednostka odbyła liczne rejsy na ten kontynent: zarówno trasą zachodnią (przez Singapur i Ocean Indyjski), jak i trasą wschodnią (przez Kanał Panamski). Jej portami docelowymi były m.in. Montevideo w Urugwaju i Buenos Aires w Argentynie.

Pasażerami statków OSK byli zazwyczaj Japończycy udający się na emigrację do Ameryki Południowej.