Został skierowany do konspiracyjnej produkcji materiałów wybuchowych, prowadził magazyn broni i materiałów wybuchowych oraz prowadził nasłuch radiowy audycji nadawanych z Londynu. Po wkroczeniu Armii Czerwonej w lipcu 1944 został zdekonspirowany i powrócił w rodzinne strony, gdzie nawiązał kontakt z ukrywającymi się żołnierzami Armii Krajowej. Zaangażował się w tworzenie oddziału partyzanckiego w Worończy, ale zagrożenie ze strony NKWD sprawiło, że oddział zawiesił działalność. Razem z innymi podjął decyzję o wstąpieniu do Ludowego Wojska Polskiego, w listopadzie 1944 został wcielony do 2 Armii Wojska Polskiego. W stopniu podporucznika, a następnie porucznika pełnił obowiązku starszego pirotechnika batalionu. We wrześniu 1945 przeszedł do rezerwy i został pracownikiem naukowym w Katedrze Chemii Organicznej, a następnie Katedrze Technologii Chemicznej Organicznej Politechniki Łódzkiej jako starszy asystent i adiunkt. Od 1952 do 1962 był kierownikiem Katedry Technologii Chemicznej Organicznej na Politechnice Szczecińskiej jako zastępca profesora, w tym czasie obronił doktorat. W 1963 powrócił do Łodzi, gdzie w Instytucie Włókien Sztucznych i Syntetycznych był kierownikiem Zakładu Analiz Pomocniczych. W 1976 przeszedł na emeryturęEdward Chodkowski, Ankieta dla Słownika Polski Walczącej na Kresach Płn-Wsch.