Najdłuższy, a zarazem ostatni, lot szybowiec wykonał przy silnym wietrze. Konstruktorowi udało się, w ciągu 180 sekund, pokonać odległość 2,5 km. Przy lądowaniu szybowiec został rozbity, pilot nie odniósł poważniejszych obrażeń. Konstrukcji już nie naprawiano.
Konstrukcja Jednomiejscowy szybowiec konstrukcji drewnianej, w układzie górnopłatu.
Kadłub z listew sosnowych składał się ze skrzynki, stojaka przedniego i tylnego oraz części ogonowej. Skrzynka była kryta sklejką i służyła jako płoza startowa oraz siedzisko pilota. Nad skrzynką znajdowało się jarzmo którego się trzymał pilot, zamocowany do niej był również hak startowy. Stojaki tworzyły piramidkę, służyły też do zamocowania płata. Część ogonowa była wykonana jako kratownica, którą usztywniono naciągami mocowanymi do płata. Płat, o konstrukcji dwudźwigarowej, miał obrys prostokątny, był kryty jedynie od dołu płótnem. Był usztywniony drutami mocowanymi do piramidki i do jarzma. Stateczniki kryte płótnem. Szybowiec nie miał lotek i sterów, sterowanie w locie odbywało się za pomocą zmiany środka ciężkości ciała pilota, np. poprzez wychylenie nóg.
Uwagi
Bibliografia
Kategoria:Polskie szybowce