Nannosplax – rodzaj ssaków z podrodziny ślepców (Spalacinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie: Węgry, Ukraina, Mołdawia, Rumunia, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Kosowo, Albania, Macedonia Północna, Bułgaria, Grecja i europejska część Turcji), Azji (Izrael, Jordania, Liban, Syria, azjatycka część Turcji, Gruzja, Armenia, Irak i Iran) oraz Afryce (Libia i Egipt).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 130–248 mm, ogon niewidoczny; masa ciała 73–522 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1898 roku niemiecki zoolog Alfred Nehring w artykule zatytułowanym Kilka nowych gatunków Spalax, opublikowanym na łamach rocznika „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Nehring nie wyznaczył gatunku typowego; jednak nazwa – Microspalax – którą nadał nowemu taksonowi okazała się zajęta przez rodzaj pajęczaków, wobec czego w 1903 roku amerykański zoolog Theodore Sherman Palmer ukuł nową nazwę – Nannosplax – jednocześnie na typ nomenklatoryczny (późniejsze oznaczenie) wyznaczając ślepca lewantyńskiego (N. ehrenbergi).