W latach 1925–1928 wraz z zespołem Reduty przeniosła się do Wilna, by następnie powrócić do stolicy, gdzie występowała w Teatrze Ateneum (1928-1931) oraz ponownie - do 1939 roku - na deskach stołecznej Reduty (Juliusz Osterwa w jednym ze swych listów zaliczył ją do "Redutowców kapitulnych"). Lata II wojny światowej spędziła w Warszawie, pracując jako kelnerka w restauracji "Arina" przy ul. Mazowieckiej 5. Po zakończeniu walk, jesienią 1945 roku przeniosła się do Krakowa, gdzie wraz Izabelą Kunicką oraz Marią Billiżanką utworzyła Teatr Wesoła Gromadka, grający repertuar skierowany do dzieci i młodzieży. W zespole tym, przekształconym w 1948 roku w Teatr Młodego Widza, pracowała do końca życia, pełniąc również rolę reżysera i dyrektora teatru.
Została pochowana na krakowskim cmentarzu Salwatorskim (sektor SC13, rząd 1, nr grobu 38).
mały|Grób Zofii Mysłakowskiej na cmentarzu Salwatorskim Filmografia Biała trucizna (1932) Jasne łany (1947) Nawrócony (1947) Czarci żleb (1949) Szkice węglem (1956)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Pochowani na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1957