Opistosoma (odwłok) w widoku od góry jest podługowato-owalna. U samców na grzbietowej powierzchni opistosomy leży skutum, które może być prostokątne lub okrągłe, różnych rozmiarów, czasem zalane z przednim sklerytem. W rejonie zaepigastrycznym obecne są skleryty, duże u samców, a małe u samic. Występują trzy pary dobrze wykształconych kądziołków przędnych. U samców ich tylno-boczna para ma po dwa gruczoły groniaste, natomiast na niej brak triad złożonych z dwóch gruczołów zagregowanych i jednego wiciowatego. Tylna para przetchlinek leży tuż przed stożeczkiem, u samca otoczona jest sklerytem kądziołków, a u samicy osobnym sklerytem.
Nogogłaszczki samca cechują się łyżkowatym cymbium oraz dużym bulbusem z kolczastym embolusem wyrastającym u jego nasady i zakrzywiającym się wokół jego przedniej krawędzi. Charakterystyczną cechą embolusa jest obecność liściokształtnego wyrostka w części odsiebnej. Wyraźne paracymbium ma krótki wyrostek wewnętrzny oraz wyrostki zewnętrzne brzuszne i grzbietowe formujące wspólnie kubeczkowatą strukturę w jego części odsiebnej. Ponad bulbusem leży zesklerotyzowana, pozbawiona urzeźbienia płytka dystalna z zakrzywioną flanką. Płytka ta ma dwie apofizy, z których retromedialna osiąga rozmaite rozmiary, a dystalna formuje konduktor.