starszy wykładowca Międzywydziałowego Studium Kulturalno-Oświatowego, adiunkt w Katedrze Pedagogiki Społecznej, kierownik Zakładu Historii i Teorii Wychowania, kierownik Katedry Teorii Wychowania, kierownik Zakładu Oświaty Dorosłych. Stopień naukowy doktora habilitowanego otrzymała w 1978 na podstawie rozprawy Poradnictwo jako wzmacnianie środowiska wychowawczego. W latach 1981–1984 była prodziekanem ds. dydaktyki Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ oraz zastępcą dyrektora Instytutu Pedagogiki i Psychologii. W 1990 została powołana na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora uzyskała w 1996.
W 2000 przeszła na pełny etat do Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi, od 2009 funkcjonującej pod nazwą Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi, pracowała także w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Sieradzu.
W badaniach podejmowała zagadnienia edukacji dorosłych, problematykę poradnictwa instytucjonalnego i indywidualnego wobec osób znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych, zajmowała się także problematyką historii oświaty dorosłych, metodologią badań biograficznych.
Była promotorką 10 rozpraw doktorskich, recenzentką 7 rozpraw habilitacyjnych i 11 doktorskich.