Karen Diane Magnussen, po mężu Cella (ur. 4 kwietnia 1952 w Vancouver) – kanadyjska łyżwiarka figurowa pochodzenia norwesko-szwedzkiego, startująca w konkurencji solistek. Wicemistrzyni olimpijska z Sapporo (1972) i uczestniczka igrzysk olimpijskich (1968), mistrzyni (1973) i wicemistrzyni świata (1972), mistrzyni Ameryki Północnej (1971) oraz 5-krotna mistrzyni Kanady (1968, 1970–1973). Następnie trenerka łyżwiarstwa figurowego.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Szwedki Glorii i Norwega Alfa Magnussena. Jej rodzice widzieli talent córki, dlatego aktywnie wspierali jej rozwój i karierę.
W 1969 roku tuż przed mistrzostwami świata doznała przeciążeniowych złamań w obu nogach przez co trzy miesiące spędziła w gipsie. Mistrzostwa obejrzała jeżdżąc na wózku inwalidzkim, ale już wtedy planowała powrót do sportu, pomimo tego, że lekarze przewidywali jej kalectwo.
W 1972 roku została wicemistrzynią olimpijską, zaś 1 marca 1973 roku trzecią kanadyjską solistką, po Scott i Burce, która zdobyła tytuł mistrzyni świata.
Po zakończeniu kariery występowała w rewii Ice Capades do 1977 roku. Następnie podjęła pracę trenerki w Bostonie i Vancouver. W 2009 roku została trenerką i dyrektorką w North Shore Winter Club.