Odnóża są długie i cienkie, pozbawione kolców, najdłuższe w przypadku pierwszej pary. Na stopach brak trichobotrii, natomiast jedno zlokalizowane jest na każdym nadstopiu. Organy tarsalne są stosunkowo duże.
Opistosoma (odwłok) ma duży stożeczek i trzy pary kądziołków przędnych, z których środkowa jest skrócona, jednoczłonowa, zaś przednia największa, dwuczłonowa, stożkowata. U samców na grzbiecie opistosomy występuje owalne skutum, zakrywające ¾ jej przedniej części.
Nogogłaszczki samca cechują się hakowatym wyrostkiem paracymbium oraz długim, cienkim i faliście wygiętym odsiebnym odcinkiem embolusa. Nasada konduktora jest powiększona, obejmuje większość embolusa i zagina się na brzegu bulbusa. Dystalna część konduktora ma szpatułkowaty wierzchołek z licznymi listewkami. Wewnętrzne genitalia samicy są silnie zesklerotyzowane. Przewody łączące torebkę kopulacyjną ze zbiornikami nasiennymi są skręcone trzy lub cztery razy.
Rozprzestrzenienie Zwierzęta te są endemitami Australii, występującymi głównie w jej części południowo-wschodniej. Cztery gatunki znane są wyłącznie z Nowej Południowej Walii, natomiast po jednym zamieszkuje: Wiktorię, Australijskie Terytorium Stołeczne i Australię Zachodnią.