Budowa egozpolisacharydów Egzopolisacharydy posiadają szkielety węglowe o dużej masie cząsteczkowej (do 300 kDa)Deming J.W., Young, J.N., 2017. The Role of Exopolysaccharides in Microbial Adaptation to Cold Habitats. Psychrophiles: From Biodiversity to Biotechnology, s. 259–284.. Składają się z monocukrów, takich jak D-glukoza, D-galaktoza i D-mannoza (heksozy). Ponadto, występują cukry, takie jak ryboza, arabinoza i ksyloza (pentozy), choć rzadko. Poza tym obecne są aminocukry: D-glukozamina, D-galaktozamina lub D-mannozamina oraz kwasy cukrowe, kwas glukuronowy, galakturonowy i mannuronowy. W bakteryjnych egzopolisacharydach zidentyfikowano także organiczne składniki niecukrowe, takie jak: octany, estry, pirogroniany, ketale, bursztyniany oraz składniki nieorganiczne – fosforan i siarczanShukla, A. i in. 2019. Depicting the Exemplary Knowledge of Microbial Exopolysaccharides in a Nutshell. European Polymer Journal, 119, s. 298–310.. Najczęstsze wiązania glikozydowe sekwencji monosacharydów mają postać β-1,4 lub β-1,3. Wykazują one charakterystyczną sztywność konstrukcyjną, podczas gdy inne połączenia, takie jak wiązania α-1,2 lub α-1,6 maja strukturę elastyczną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Egzopolisacharydy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.