Dar Opola (XIV PZ-2, PZ 22: numery na żaglu w kolejności chronologicznej) – polski dwumasztowy jacht pełnomorski typu J-140, ze stalowym poszyciem i ożaglowaniem typu kecz. Budowę sfinansowali opolanie w społecznej zbiórce pieniędzy oraz szereg opolskich instytucji państwowych, co dało asumpt nazwie.
Był jednym z sześciu wybudowanych w latach 1958-1959 jachtów typu J-140 (stuczterdziestek)Leszek Błaszczyk, Jachty żaglowe, KAW, Warszawa, 1983, s. 11, . Podniesienie bandery nastąpiło 7 września 1958, a matką chrzestną jachtu była Irena Strzelocka, ówczesna prezes opolskiej Spółdzielni Spożywców „Społem”.
W pierwszy rejs „Dar Opola” wyruszył do Szwecji pod kpt. j. Jerzym Petke. W 1960 jednostka pod kpt. j. Bolesławem Kowalskim odbyła pionierską 9-miesięczną wyprawę naukową na Morze Czerwone (został przetransportowany w 1959 na pokładzie M/S Jan Matejko do Adenu i tam zwodowany 21 grudnia 1959). Podczas niej zebrano okazy flory i fauny do zbiorów polskich muzeów zniszczonych podczas II wojny światowej.