Artur Engelbert Pollak (ur. 1 kwietnia 1896 w Boryniczach, zm. 21 kwietnia 1962 w Łodzi) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1896 w Boryniczach, w ówczesnym powiecie bóbreckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Rajmunda, asystenta tamtejszej c. k. Dyrekcji Kolei Państwowych i Marii z Jadamusów. W 1903 rozpoczął naukę w szkole powszechnej w Stanisławowie, a od 1907 kontynuował ją w Wojskowej Szkole Realnej Niższej w Fischau koło Wiednia. W 1911 wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty we Lwowie. 27 czerwca 1914 został przyjęty do Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. Pułk Piechoty Nr 55. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 25 sierpnia 1915, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1917 w korpusie oficerów piechoty. Od 15 października 1914 dowodził kompania strzelecką. 9 lutego 1915 w Karpatach został lekko ranny, a 9 maja tego roku pod Sanokiem ciężko ranny. Od 5 maja 1917 na froncie włoskim dowodził kompanią szturmową i krótko batalionem szturmowym.