Przełomowym dla zespołu okazał się rok 1965, gdy nawiązał on współpracę z renomowanym warszawskim muzykiem Wiesławem Czerwińskim (eks-Chochoły). W latach 1965–1966 Kawalerom udało się nagrać w Polskim Radio aż dwadzieścia utworów, z których część ukazała się na dwóch płytach czwórkach Pronitu i jednej Polskich Nagrań. Z zespołem nagrywali również: Dana Lerska, Bożysława Kapica (pseud. Sława Czerkan – w duecie z Czerwińskim zaśpiewała piosenkę pt. Kiedy dziewczyna mówi nie) i Michał Hochman z którym zespół nagrał w Programie III P.R. przebój pt. Konik na biegunach.
Grupa koncertowała w całym kraju, często z innymi zespołami (m.in. z Czerwonymi Gitarami). W 1966 roku zespół opuścił Marek Zarzycki (z końcem 1966 wyjechał do Anglii). Nowym gitarzystą basowym został Robert Świercz, a następnie Andrzej Wroński. Gdy Szczęśniak odszedł, do nowo powstałej grupy Izomorf 67, zaś Rosiński do formacji Czterech, zespół praktycznie przestał istnieć, zaprzestając dalszej działalności w 1967 roku. Kawalerowie są zaliczani do najciekawszych i najpopularniejszych grup młodzieżowych drugiej połowy lat 60. Dlatego nie można było pominąć wydania monograficznego albumu grupy, co też się stało po wielu latach. Jeden z nich ukazał się w serii „Gwiazdy Polskiego Big Beatu” (Polskie Nagrania „Muza”, 2014), zaś drugi zatytułowany Palcie tylko „Sporty”.