Kureczka wielka (Tribonyx mortierii) – gatunek dużego nielotnego ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Występuje endemicznie na Tasmanii (poza jej południowo-zachodnią częścią). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Bernard du Bus de Gisignies w 1840. Holotyp był wówczas przechowywany w Muzeum Historii Naturalnej w Tournai. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Tribonyx mortierii. W epitecie gatunkowym upamiętniony został Barthélemy Dumortier. Obecnie (2020) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) podtrzymuje tę nazwę, podobnie jak autorzy HBW i Clements Checklist of Birds of the World (2019). Wszystkie te autorytety uznają kureczkę wielką za gatunek monotypowy.
Morfologia Długość ciała wynosi 42–51 cm; średnia masa ciała samców: 1334 g, samic – 1251 g. Kureczki wielkie są dużymi, krępej budowy nielotnymi chruścielami. Posturą przypominają bantamki. W sylwetce wyróżnia się długi, dość wąski ogon oraz mocno zbudowane nogi i dziób. Zachowanie kureczek zwraca uwagę obserwatorów – są łatwe do dostrzeżenia, ruchliwe i hałaśliwe. W chodzie trzymają skrzydła lekko opuszczone, ogonem albo nieustannie podrygują, albo trzymają zadarty. W biegu ogon jest zadarty, skrzydła zaś służą do utrzymywania równowagi. Kureczki duże (T.