W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerskim lekarzy wojskowych (): starszego lekarza (niem. Oberarzt) ze starszeństwem z 1 kwietnia 1893, lekarza pułkowego 2. klasy (niem. Regimentsarzt 2. Klasse) ze starszeństwem z 1 maja 1895, lekarza pułkowego 1. klasy (niem. Regimentsarzt 1. Klasse) – 1897 ze starszeństwem z 1 maja 1895, lekarza sztabowego (niem. Stabsarzt) ze starszeństwem z 1 listopada 1909, starszego lekarza sztabowego 2. klasy (niem. Oberstabsartzt 2. Klasse) ze starszeństwem z 1 marca 1915 i starszego lekarza sztabowego 1. klasy (niem. Oberstabsartzt 1. Klasse) w 1918.
1 listopada 1918 przyjęty do służby w Wojsku Polskim pełniąc na początku funkcję komendanta Szpitala Zapasowego w Nisku i Szpitala Okręgowego w Przemyślu, następnie od 8 stycznia 1919 wyznaczony na naczelnego komendanta szpitala twierdzy w Modlinie. Z dniem 21 maja 1919 nominowany zastępcą szefa sanitarnego i szefem sanitarnym Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa. W trakcie swojej służby od 24 lipca 1919 wyznaczony na funkcję przewodniczącego w subkomisji weryfikacyjnej ds. oficerów lekarzy. 22 maja 1920 został mianowany szefem sanitarnym Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin.