Naukowa nazwa rodzaju nawiązuje do płożącego pokroju roślin i utworzona została z greckich słów epi- (nad) i gaia (ziemia). Morfologia Pokrój Krzewinki o pędach płożących się i podnoszących na końcach, osiągających wysokość od kilku do ok. 20 cm. Pędy, szczególnie młode, są silnie owłosione. Liście Zimozielone, skrętoległe, ogonkowe, skórzaste i całobrzegie. Z wierzchu zielone, ciemniejsze, od spodu jaśniejsze. Blaszka od 2 do 10 cm długości. Kwiaty Jednopłciowe lub obupłciowe, promieniste. Zebrane są po kilka w gęste grona wyrastające na szczycie pędu lub z kątów liści. Działek kielicha jest pięć. Korona składa się z pięciu płatków zrośniętych w rurkę w dolnej połowie i z rozchylającymi się łatkami w górnej. Płatki mają kolor od białego poprzez różowy do jasnoczerwonego. Pręcików jest 10, schowanych wewnątrz rurki, pozbawionych ząbków, z pylnikami pękającymi podłużnym pęknięciem. Zalążnia pięciokomorowa z szyjką słupka na końcu rozdzielającą się na pięć ramion znamienia. Owoce Mięsista, kulistawa torebka zawierająca liczne (ok. 100), kulistawe do jajowatych nasiona.
Systematyka thumb|Owoc epigei azjatyckiej Rodzaj należy do plemienia Phyllodoceae, podrodziny Ericoideae, rodziny wrzosowatych Ericaceae.