29 czerwca okręt zatrzymał i skontrolował kolejny statek szpitalny „Breamar Castle” (6310 BRT), przewożący chorych z Malty do Gibraltaru.
4 lipca nieopodal Taorminy okręt zatopił zbudowany w 1905 roku włoski parowiec „Cordova” o pojemności 4933 BRT, płynący z Karaczi do Milo (na pozycji ). 7 lipca nieopodal Sycylii ten sam los spotkał włoski żaglowiec „Vergine Di Lourdes” (55 BRT). Tego samego dnia w porcie w Riposto UC-52 storpedował zbudowany w 1912 roku norweski parowiec „Stalheim” o pojemności 1469 BRT, jednak statek doznał jedynie uszkodzeń.
18 lipca nowym dowódcą jednostki został por. mar. Carl Heinrich Saß. 23 października na wschód od Sycylii U-Boot storpedował i uszkodził zbudowany w 1902 roku włoski parowiec „Ischia” (4050 BRT), płynący z Port Saidu do Syrakuz.
W obliczu upadku Monarchii Austro-Węgierskiej pomiędzy 28 października a 1 listopada 1918 roku UC-52 wypłynął w rejs do Niemiec. Po dopłynięciu do ojczyzny, w myśl postanowień rozejmu w Compiègne został 16 stycznia 1919 roku poddany Brytyjczykom.