Izabela Kunicka z d. Rowicka herbu Lubicz (ur. 11 stycznia 1891 w Kamionce na Podolu, zm. 4 marca 1974 w Warszawie) – polka aktorka i reżyserka teatralna, pedagog. Żona aktora Witolda Kunickiego.
Życiorys Ukończyła romanistykę na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 1916–1921 występowała w Kijowie na scenach teatrów: Studya (1916-1919), Polskiego (1919-1921) oraz Robotniczego (1919). Następnie przeniosła się do Warszawy, gdzie weszła w skład zespołu Teatru Rozmaitości (1922), a następnie Instytutu Reduta (1922-1924). W sezonie 1924/1925 występowała na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, a następnie grała w warszawskim Teatrze Rybałt (1925-1926) oraz w wileńskiej Reducie (1926-1929). W latach 1929–1936 podjęła pracę pedagogiczną, prowadząc teatr szkolny i ucząc żywego słowa w Liceum Krzemienieckim (do 1929) oraz dykcji i recytacji na kursach nauczycielskich. W międzyczasie, od 1932 roku do wybuchu wojny ponownie związała się z Redutą, przy której od 1934 roku prowadziła teatr dla dzieci.