Mikołaj Byczkowski (ur. 18 marca 1887 w Warszawie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się w Warszawie, w rodzinie Wincentego i Heleny z Welimanów. W 1905, po ukończeniu gimnazjum realnego w Warszawie, wstąpił do armii rosyjskiej i został przydzielony do 170 mołodeczańskiego pułku piechoty w Wilnie. 6 sierpnia 1909, po ukończeniu Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 15 czerwca 1908 i wcielony do 1 pułku piechoty Twierdzy Nowogeorgiewskiej. Później został przeniesiony do 6 lipawskiego pułku piechoty, który również stacjonował w Twierdzy Nowogeorgiewskiej. 14 sierpnia 1914 dostał się do niemieckiej niewoli.

W maju 1925 został przeniesiony do 32 pułku piechoty w Modlinie na stanowisko kwatermistrza. 12 kwietnia 1927 został mianowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 34. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju tego roku został przesunięty na stanowisko dowódcy III baonu. W kwietniu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów z równoczesnym przydziałem na stanowisko oficera placu w Tarnowie. W marcu 1929 został przeniesiony służbowo do Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrów Wielkopolski na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta.