Helena Kozerska (ur. 13 maja 1903 w Masłowie, zm. 15 kwietnia 1993 w Warszawie) – polska bibliolog, bibliotekoznawca, rękopisoznawca.

Od 1949 roku związana z Biblioteką Uniwersytecką w Warszawie jako kierownik Oddziału Rękopisów. Prowadziła ewidencję zbiorów, które zachowały się po II wojnie światowej. Swoim wieloletnim obserwacjom i badaniom poświęciła osobną pracę, która umożliwia wizualizację nieistniejących rękopisów. Ocaliła pamięć o dziełach zniszczonych wskutek działań wojennych. Za trud i rozwój badań w dziedzinie bibliotekoznawstwa została odznaczona Orderem Odrodzenia Polski.

Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodziła się w Masłowie, wsi, która należała do dawnego zaboru pruskiego. Była najmłodszą córką właścicieli rolnych, Ignacego Łuczaka i Weroniki z Klemmów. Miała czworo rodzeństwa. Dorastała w Łukaszewie, dokąd przeniosła się jej rodzina. Od 1909 do 1914 była uczennicą szkoły wiejskiej, natomiast w 1914 roku uczęszczała do gimnazjum w Jarocinie. Wyróżniała się spośród rówieśników inteligencją i postępami w nauce, ale na prośbę rodziców w 1917 roku porzuciła szkołę na rzecz pracy w gospodarstwie. W tamtym czasie próbowała uczyć się samodzielnie, aż w końcu, po aprobacie rodziców, wyjechała do Poznania, gdzie przygotowywała się do egzaminów. Maturę zdała w trybie eksternistycznym w gimnazjum im. św.