Kariera naukowa Kozerskiej nie zwalniała tempa, 23 lutego 1968 roku otrzymała bowiem stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na Uniwersytecie Łódzkim za pracę Warszawska Biblioteka Uniwersytecka w latach 1832–1871. Biblioteka Rządowa – Okręgu Warszawskiego – Główna. W 1974 roku przeszła na emeryturę, ale nadal współpracowała z Biblioteką.
Życie prywatne W 1935 roku wyszła za mąż za Stanisława Kozerskiego, wyższego urzędnika Dyrekcji Lasów Państwowych i przeprowadziła się do Warszawy. Wybuch wojny zatrzymał realizację jej planów naukowych, spaliły się wszystkie nagromadzone materiały. Ten trudny czas spędziła w Warszawie. Zajmowała się dwojgiem własnych dzieci, miała również pod opieką dziecko swojego brata, który był więźniem obozu w Starobielsku. Tuż po wojnie musiała wyjechać z dziećmi na wieś i zajmować się gospodarstwem. Kozerska stanowiła autorytet w środowisku znajomych bibliotekarzy. W 1975 roku została uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W latach 80. opiekowała się ciężko chorym mężem, jej zdrowie także nie było w najlepszym stanie, straciła wzrok w ostatnich latach życia. Zmarła 15 kwietnia 1993 roku.