W 1987 otrzymała tytuł profesor zwyczajnej.
W swoich badaniach naukowczyni zajmowała się przede wszystkim ceramiką stemplowaną starożytnej Grecji, północnych wybrzeży Morza Czarnego i południowo-wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, w tym jej wyglądem, produkcją i dystrybucją.
Była członkinią Rad Naukowych Instytutu Archeologii Śródziemnomorskiej UW i Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN (1972–1993), Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN (1978–1985), Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1981–2005). W latach 1973–1989 wchodziła w skład Prezydium Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk. Była też członkiem Rady Wykonawczej Międzynarodowej Federacji Pracowników Nauki i wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego ZNP ds. Nauki.
Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii RobotniczejJoanna Mantel-Niećko, Próba sił: źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981, Warszawa 1991, s. 198.. W 1970 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, w 1974 Medalem 30-lecia Polski Ludowej, w 1974 Medalem Komisji Edukacji Narodowej, w 1978 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1980 otrzymała tytuł Zasłużonego Nauczyciela Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.