Julitta Karwowska-Wnuczak (ur. 30 października 1935 w Warszawie) – ilustratorka, graficzka, malarka, przedstawicielka Polskiej Szkoły Ilustracji, uprawiała głównie twórczość dla dzieci i młodzieży.
Życiorys Ukończyła malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1960), dyplom uzyskała u prof. Eugeniusza Eibischa. Od 1961 związana z Biurem Wydawniczym Ruch, jako projektantka pocztówek i ilustratorka. Debiutowała tam wykonując ilustracje do książki Dziwne przygody Ignasia Ewy Szelburg-Zarembiny (1962).
W 1962 nawiązała też długoletnią współpracę z Instytutem Wydawniczym "Nasza Księgarnia", dla którego zilustrowała wiele książek dla dzieci i młodzieży, m.in. Opowieści indyjskie Shanty Rameshwara Rao, Złoty most Iona Creangi, Księżniczkę głogu Władysława Ludwika Anczyca, Niebo było błękitne Charlotte Zołotow, Lokomotywa, Rzepka, Ptasie radio Juliana Tuwima. Ilustrowała także książki wydawane przez Krajową Agencję Wydawniczą, m.in. Zdobywcy orzechowego tortu Piotra Wojciechowskiego, Prządki złota Wandy Markowskiej i Anny Milskiej.