Zarzut „listy śmierci” Wokół serwisu narosła narracja o „liście śmierci”, opierająca się na przypadkach osób zabitych wkrótce po opublikowaniu ich danych. W kwietniu 2015 roku w Kijowie, w odstępie jednego dnia, zastrzelono byłego deputowanego Oleha Kałasznikowa oraz prorosyjskiego publicystę Olesia Buzynę, których dane wraz z adresami zamieszkania ukazały się wcześniej na stronie, a do obu zabójstw przyznała się grupa nacjonalistyczna. Z serwisem łączono również zabójstwa Darii Duginy (2022) oraz rosyjskiego oficera Stanisława Rżyckiego, zastrzelonego w 2023 roku po opublikowaniu jego danych. Na zdjęciach części wpisanych osób umieszczane jest oznaczenie „zlikwidowano” (ros. ликвидирован), pojawiło się ono jednak także przy zdjęciu zmarłego śmiercią naturalną Silvia Berlusconiego.
Określenie „lista śmierci” stosowane jest przede wszystkim przez rosyjskie władze i media państwowe, a część komentatorów konserwatywnych w USA używa go w odniesieniu do dopisywania na listę obywateli zachodnich. Twórcy serwisu odrzucają tę kwalifikację, a Anton Heraszczenko określił Centrum jako „biuro śledcze”, a nie organ represji.