Karl Josef Erich Rahner (ur. 5 marca 1904 we Fryburgu Bryzgowijskim, zm. 30 marca 1984 w Innsbrucku) – niemiecki teolog i duchowny katolicki, jezuita.
Rahner był twórcą „antropologii teologicznej” oraz koncepcji anonimowego chrześcijaństwa, w której czerpał inspirację z egzystencjalizmu oraz myśli Tomasza z Akwinu. Przez wielu uważany za twórcę mającego największy wpływ na teologię Soboru Watykańskiego II, był również źródłem inspiracji dla Jana Pawła II oraz wczesnego Josepha Ratzingera, później Benedykta XVI.
Życie Syn Luise Trescher (1875–1976) i profesora gimnazjum Karla (1868–1934), jako czwarte z siedmiorga dzieci. Wkrótce po maturze, w ślad za swoim bratem Hugonem, 20 kwietnia 1922 wstąpił do zakonu jezuitów. Nowicjat odbył w Tisis. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w Tusis, Feldkirch, Pullach, Valkenburgu w Holandii, Sankt Andrä, Fryburgu Bryzgowijskim i Innsbrucku. W 1922 roku rozpoczął czteroletnie studia filozoficzne. Ich skutkiem była napisana w 1928 roku wraz ze starszym bratem, Hugonem również Jezuitą, książka, zadedykowana i wysłana w prezencie ich ojcu 374 stronicowa książką zawierająca kilkanaście tekstów na różny temat. Pierwsze śluby złożył 27 kwietnia 1924 roku.