Osadnictwo w Polsce Do połowy XVII wieku Szkoci osiedlili się w 21 miastach województwa sandomierskiego, a także w Węgrowie (na pograniczu z Wielkim Księstwem Litewskim), gdzie zamieszkiwali na północy miasta w Dzielnicy Szkockiej. W 1651 Szkoci, a także Anglicy, zamieszkiwali Prusy Królewskie (53 miejscowości), Wielkopolskę (31), Małopolskę (18), Mazowsze i Podlasie (17), łącznie 119 polskich miejscowości, w tym tylko 7 wsi (Lignowy Szlacheckie, Miłobądz, Paszulin, Gniazdowo, Mątowy Wielkie, Jastrowice i Poluczno), a przede wszystkim miasta (Gdańsk, Poznań, Warszawa, Kraków, Lublin, Zamość i Lwów). Znaczące ośrodki szkockie były w takich miejscowościach jak: Brzeziny, Bydgoszcz, Człopy, Łobżenica, Raciąż, Sieradz, Sierpc, Wałcz, Warka i Zakroczym. Szkoci raczej nie osiedlali się na Litwie, gdyż zamieszkiwali tam tylko w Kiejdanach, tym niemniej prowadzili tam handel obwoźny, jak w całej I Rzeczypospolitej. Litewscy Szkoci byli głównie kalwińskimi osadnikami, sprowadzonymi przez księcia Janusza Radziwiłła, który tworzył z nich własne oddziały zbrojne.