Świetnie zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej, w której wyprzedził Venezia, Udinese i lokalnych rywali Hellas Verona w eliminacjach grupy A Sezione veneta, trafiając w kwalifikacje do półfinałów krajowych już za pierwszym podejściem. Jednak w tej rundzie klub znalazł się w tej samej grupie, co Pro Vercelli, Inter i US Torinese, i zakończył rozgrywki na ostatnim czwartym miejscu w grupie D z zaledwie 2 punktami. W sezonie 1921/22 klub postanowił pozostać lojalnym wobec FIGC i nie przystępować do mistrzostw C.C.I. Pomimo braku dobrych drużyn weneckich (Werona, Vicenza i Padova), które dołączyły do C.C.I., zespół nie zdołał stanąć wyżej trzeciego miejsca w grupie Veneto, nie awansując do półfinałów krajowych. Przed rozpoczęciem sezonu 1922/23 ze względu na kompromis Colombo dotyczący restrukturyzacji mistrzostw, był zmuszony grać baraż o utrzymanie w lidze z Sestrese. Po przegraniu 2:7 w barażu klub spadł do Seconda Divisione w sezonie 1922/23. W 1924 spadł do Terza Divisione (D3). W 1926 po reorganizacji systemu ligi i wprowadzeniu najwyższej klasy, zwanej Divisione Nazionale, Terza Divisione została obniżona do IV poziomu. W następnym 1927 roku po kolejnej reorganizacji wrócił do Seconda Divisione (D3). W sezonie 1927/28 zespół zajął czwarte miejsce w grupie E Seconda Divisione.