Fritz Volbach (ur. 17 grudnia 1861 w Wipperfürth, zm. 30 listopada 1940 w Wiesbaden) – niemiecki kompozytor, dyrygent i muzykolog.

Życiorys Ukończył studia prawnicze w Heidelbergu i Bonn. Uczył się też w konserwatorium w Kolonii u Hillera, Jensena i Seissa. W latach 1885–1887 studiował kompozycję u Grella i Tauberta w Königliches Akademisches Institut für Kirchenmusik w Berlinie. W 1899 roku uzyskał tytuł doktora na uniwersytecie w Bonn na podstawie rozprawy Die Praxis der Händel-Aufführung.

Od 1892 roku działał jako dyrygent Liedertafel i Damengesangverein w Moguncji. W latach 1907–1918 był dyrektorem muzycznym uniwersytetu w Tybindze. Od 1919 roku wykładał na uniwersytecie w Moguncji, był też dyrygentem orkiestry miejskiej. W 1930 roku przeszedł na emeryturę i osiadł w Wiesbaden.

Twórczość Skomponował m.in. operę Die Kunst zu lieben (1910), poematy symfoniczne Ostern (1895), Es waren zwei Königskinder (1901) i Alt-Heidelberg, du feine (1904), symfonię (1909), kwintet fortepianowy (1912), liczne utwory kameralne i fortepianowe, pieśni. W swojej twórczości nawiązywał do stylu Wagnera i Brucknera.