Mezopleura, mezopleuron (, l.mn. mesopleura) – boczna część (pleura) drugiego segmentu tułowia u sześcionogów, czyli śródtułowia. Może być błoniasta, tworzyć pojedynczy skleryt boczny, mezopleuryt, ale u imagines owadów uskrzydlonych zawiera zwykle więcej sklerytów.

Mezopleury powstały w wyniku wbudowania się w ścianę ciała przedbiodrzy () odnóży tułowiowych środkowej pary. Pierwotnie mezopleura formowała trzy skleryty: mezosternopleuryt, mezokoksopleuryt i mezanapleuryt. Ten pierwszy u wszystkich współczesnych sześcionogów zlał się wtórnie z właściwym sklerytem śródpiersia (). Mezanapleuryt i mezokoksopleuryt (zwany też mezokatapleurytem) zachowały swą odrębność u skrytoszczękich, rybików, przerzutek i widelnic. Koksopleuryt tworzy stawowe połączenie z biodrem. W innych liniach ewolucyjnych mezanapleuryt i mezokoksopleuryt zlały się w jednolity mezopleuryt, który później mógł ulegać wtórnym podziałom. Owady uskrzydlone często mają mezopleuryt podzielony z góry na dół na przedni mezepisternit () i tylny mezepimeryt (). Podział ten biegnie szwem mezopleuralnym (), któremu od wewnątrz odpowiada apofiza mezopleuralna (), od stanowiącego podporę skrzydeł słupka pleralnego po staw środkowych bioder.