Pamiętnik Towarzystwa Tatrzańskiego – rocznik wydawany w Krakowie w latach 1876–1920 przez Towarzystwo Tatrzańskie.
W sumie ukazało się 38 tomów. W roczniku dominowała tematyka tatrzańska, lecz szereg artykułów dotyczył obszaru całych Karpat, a nawet Karkonoszy. Poza sprawozdaniami Towarzystwa Tatrzańskiego rocznik drukował prace popularnonaukowe i naukowe. Znalazło się w nim wiele opracowań z zakresu turystyki, krajoznawstwa, taternictwa, geologii, geografii, botaniki, zoologii, etnografii itd. Publikowano w nim także opisy wycieczek. Autorami tekstów były prawie wszystkie postacie, związane wówczas w znaczący sposób z Tatrami i Zakopanem. Wiele z tych prac miało niebagatelne znaczenie w dziejach poznania wspomnianych grup górskich.
Uzupełnienie „Pamiętnika Towarzystwa Tatrzańskiego” stanowiło wydawane osobno w latach 1883–1919 „Sprawozdanie Towarzystwa Tatrzańskiego”. W roku 1885 zamiast tomu „Pamiętnika” członkowie TT otrzymali przewodnik tatrzański Walerego Eljasza. Do części kolejnych tomów dodawane były heliograwiury o tematyce tatrzańskiej lub pienińskiej. Ostatni tom 38 (błędnie 37) za lata 1919-1920, wydany jako specjalny, poświęcony był sprawom Spisza, Orawy i Czadeckiego.