Łagodna hiperenzymemia trzustkowa in. zespół Gullo () – przewlekłe podwyższenie amylazy, izoamylazy trzustkowej, lipazy lub trypsyny stwierdzane u zdrowych osób bez klinicznych oraz obrazowych cech choroby trzustki.
Historia Zespół został po raz pierwszy opisany przez włoskiego gastroenterologa Lucia Gullo w 1996 roku.
Etiologia Fizjologicznie komórki pęcherzykowe trzustki na drodze egzocytozy wydzielają pod wpływem czynników neurohormonalnych przez błonę przyszczytową ziarnistości zymogennych czego efektem jest dostarczanie enzymów trawiennych poprzez przewody wyprowadzające trzustki do światła dwunastnicy. Natomiast dysfunkcja aparatu Golgiego może prowadzić do egzocytozy ziarnistości zymogennych poprzez błonę podstawną komórek pęcherzykowych trzustki i przechodzenie do krwiobiegu zarówno bezpośrednio jak i pośrednio poprzez naczynia chłonne.
Kryteria rozpoznania Kryteria rozpoznania łagodnej hiperenzymemii trzustkowej: podwyższony poziom enzymów trzustkowych w co najmniej 3 oznaczeniach nieobecność objawów klinicznych choroby trzustki nieobecność chorób trzustki przeszłości prawidłowy obraz trzustki w 2 badaniach obrazowych wykonanych w odstępie 3–6 miesięcy