Dubaj (arab. دبي, trl. Dubayy, trb. Dubajj) – największe i najbardziej zaludnione miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Stolica emiratu Dubaj. Jest położony na południowym wybrzeżu Zatoki Perskiej. W 2025 liczył ok. 4 mln mieszkańców z czego 92% stanowili imigranci.
Założone na początku XVIII wieku jako osada zajmująca się połowem pereł i rybołówstwem, Dubaj stał się regionalnym centrum handlowym w XX wieku po ogłoszeniu się wolnym portem (1901) i rozbudowie zatoki Creek (1961). Skromne dochody z ropy naftowej pomogły przyspieszyć rozwój Dubaju od lat 60. do 90. XX wieku, kiedy to miasto zaczęło dywersyfikować swoją gospodarkę. W 2018 r. produkcja ropy naftowej stanowiła mniej niż 1% PKB emiratu.
Szybka rozbudowa od lat 90. XX wieku zaowocowała powstaniem jednej z najgęstszych linii horyzontu na świecie, w tym najwyższego budynku świata, Burj Khalifa. Rozległe projekty rekultywacji terenów przyniosły ponad 300 kilometrów (190 mil) sztucznego wybrzeża. Miasto posiada duży rynek nieruchomości, zwłaszcza w segmencie luksusowym.