Alfred Jakub Niemirski, pierwotnie Zylberlast (ur. 27 marca 1879 w Warszawie, zm. bd.) – polski producent, reżyser i scenarzysta filmowy.
Życiorys Urodził się 27 marca 1879 w Warszawie, w rodzinie Dawida Zylberlasta i Emilii z Batavia'ów. Ukończył szkołę średnią Pankiewicza w Warszawie. Uważany za jednego z pionierów polskiej kinematografii. W 1909 roku wraz z Aleksandrem Hertzem założył wytwórnię filmową Sfinks, która wyprodukowała m.in. takie obrazy jak Meir Ezofowicz (1911, reż. Józef Ostoja-Sulnicki) czy Niewolnica zmysłów z Polą Negri (1914, reż. Jan Pawłowski).
Po zakończeniu I wojny światowej Niemirski nadal działał w branży filmowej, zakładając wraz Juliuszem Zagrodzkim spółkę Lux, zajmującą się dystrybucją w Polsce filmów produkcji francuskiej, włoskiej i amerykańskiej. Na początku lat 20. XX wieku wyjechał do Berlina, gdzie pracował w firmie Lloyd-Film. Do Polski powrócił w 1927 roku, zakładając wytwórnię filmową Star-Film, która zrealizowała trzy duże produkcje filmowe: Mogiła nieznanego żołnierza (1927, reż. Ryszard Ordyński), Pan Tadeusz (1928, reż. Ryszard Ordyński) oraz Szlakiem hańby (1929, reż. Mieczysław Krawicz i Alfred Niemirski). W 1932 Niemirski próbował swoich sił jako reżyser, kręcąc film Biała trucizna.