Z kolei na epimerytach zatułowia występuje plectrum, z którym współtworzą one aparat strydulacyjny. Episternity zatułowia mają na przedzie parę szczecinek. Zaplecze cechuje się wąską tarczką oraz wąskimi listewkami wentralnymi na wewnętrznej powierzchni. Zapiersie jest szersze od śródpiersia. Powierzchnię ma siateczkowaną i owłosioną. Wąski endosternit zatułowia ma dwuczęściowy wierzchołek grzbietowy. Odznacza się brakiem endoapodemy bocznej okrężnej. Tylne skrzydła mają postać wąskich pałeczek z długimi włoskami i osadzone są bezwłosych trzoneczkach.
Biodra przedniej pary odnóży stykają się ze sobą, natomiast ich panewki dzieli wąskie żeberko. Biodra środkowej pary zaopatrzone są w duże, rozszerzone bocznie mycetangia. Krętarze środkowej i tylnej pary mają po dwie szczecinki. Stopy przednich i środkowych odnóży mają oba pazurki mniej więcej jednakowej długości, natomiast w przypadku pary tylnej drugi pazurek jest o połowę krótszy niż pierwszy. Empodia wszystkich stóp mają rozszerzone wierzchołki.