Fiodor Tołbuchin, dowódca 3 Frontu Ukraińskiego, otrzymał jako posiłki 30 i 54 Korpus Strzelecki oraz 23 Korpus Pancerny.
27 stycznia Tołbuchin rozpoczął kontrofensywę, której założeniem było wykorzystanie trzech korpusów zmechanizowanych i jednego korpusu strzeleckiego do okrążenia i zniszczenia wysuniętych jednostek IV Korpusu Pancernego SS. Druga część wojsk miała odzyskać Székesfehérvár, aby przerwać niemieckie linie zaopatrzenia, po czym miał zostać przeprowadzony skoordynowany atak obu sił z południowej części Kraju Zadunajskiego, aby otoczyć cały IV Korpus Pancerny SS.
Pomimo znacznej radzieckiej przewagi (25 stycznia tylko 50 z 306 czołgów IV Korpusu Pancernego SS jeszcze nadawało się do użytku z powodu uszkodzeń poniesionych w wyniku intensywnej walki, zużycia mechanicznego i braku paliwa), kontrofensywa zakończyła się niepowodzeniem. O radzieckiej porażce przesądziły złe decyzje wyższego dowództwa. Marsz. Rodion Malinowski, dowódca 2 Frontu Ukraińskiego, rzucił 23 Korpus Pancerny do walki bez rozpoznania i bezpośredniego wsparcia z powietrza. Korpus został całkowicie rozbity w ciągu jednego dnia. Niemcy zniszczyli 122 radzieckie czołgi pierwszego dnia radzieckiego ataku, z czego ok. 100 należało do 23 Korpusu Pancernego.